Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Filter by Product categories
Book
Map

Book

شهرهای مرزی ایران و بیزانس در دوره ساسانی

Shahr’hā-yi Marzī-i Īrān va Bīzāns dar Dawrah-i Sāsānī

£27.00

SKU: OP4279543

در اواسط سلسله‌ی اشکانی (ح ۹۲ پ. م )و در زمان مهرداد دوم (۱۲۳- ۸۷ پ. م )، قدرت جدیدی به نام روم با ایران هم مرز شد که ردپای این دولت را در مناسبات حکومت ایران تا اواخر دوره‌ی ساسانی می توان مشاهده کرد. از زمانی که این دو قدرت دوره‌ی باستان با یکدیگر ارتباط برقرار کردند، رقابت و درگیری‌های مداوم آن‌ها نیز بر سر دست‌یابی به متصرفات یکدیگر آغاز شد. با بررسی و تجزیه و تحلیل منابع یونانی-رومی و منابع شرقی که اطلاعاتی از این درگیری‌ها به دست می‌دهند؛ می‌توان به اهداف، انگیزه‌ها و منافع ایران و روم پی برد. در ابتدا، حاصل این درگیری‌ها در زمان اشکانیان، قرار گرفتن رودخانه‌ی فرات، اما نه به طور ثابت، به عنوان مرز میان این دو دولت بود؛ اما امپراتوری روم به خاطر دست‌یابی به منافع ژئوپلیتیک، اقتصادی، تجاری و سیاسی بیشتر و رسیدن به متصرفات اسکندر، در صدد تصرف مناطق ارشمند میان دجله و فرات، بین النهرین، قفقاز و آسیای صغیر بودند که در زمان تراژان (۱۱۷-۸۷م) تا حدودی محقق شد. تراژان پس از فتح بین النهرین، مرز شرقی امپراتوری روم را از فرات به دجله تغییر داد. جانشینان وی به خاطر حفاظت از مناطق متصرفی در برابر حملات اشکانیان، به سیستم دفاعی روی آوردند و شروع به ایجاد استحکامات و قلاعی در مرزهای خود در شرق نمودند. با روی کار آمدن سلسله‌ی ساسانی در سال ۲۲۴ میلادی، رومی‌ها و درادامه بیزانسی‌ها (اوایل قرن چهارم به بعد) هم چنان به سیاست دفاعی خود در این دوره ادامه دادند. گرچه امپراتوران بیزانس در مواقعی که اوضاع را مساعد می‌یافتند، به تأسی از اقدامات و افتخارات اسکندر در گذشته، سرزمین‌های غربی ایران را مورد تعرض قرار می‌دادند؛ اما آن‌ها جدا از تقویت چند باره‌ی استحکامات شهرهای مرزی، با انتقال پایتخت امپراتوری از غرب به شرق، مرکز ثقل سیاست خارجی خود را به مرزهای ایران نزدیک کردند. ساسانیان نیز از همان ابتدا، پس از سر و سامان دادن امور داخلی، در قبال مرزهای غربی امپراتوری سیاست تهاجمی در پیش گرفتند. در این رابطه منابع کلاسیک یونانی-رومی و منابع شرقی از باز پس گیری متصرفات پیشین هخامنشی توسط ساسانیان سخن به میان آورده‌اند؛ به هر حال، پذیرفتن این سخن محتاج اثبات این فرضیه است که ساسانیان از سلسله‌ی هخامنشیان آگاهی داشته‌اند. جدا از پذیرش یا رد این نظر که در میان مورخان و محققان، موافقین و مخالفین خاص خود را دارد، بایستی گفت که ساسانیان نمی‌خواستند بیزانسی‌ها پایگاهی در سرزمین‌های شرق فرات و آسیای صغیر داشته باشند. بنابراین از اهداف اصلی سیاست خارجی ایران و بیزانس در دوره‌ی ساسانی، دست‌یابی و تصرف سرزمین‌های مورد نظر بود؛ تا آن جا که در روابط دو قدرت بزرگ دوره‌ی باستان، روابط خصمانه بیشتر از روابط مسالمت آمیز برجسته می‌نماید. بنابراین برای ایران و بیزانس در دوره‌ی ساسانی، شهرهای مرزی به عنوان یک ضرورت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود؛ نتیجه‌ی این وضعیت را می‌توان در تقویت و ایجاد استحکامات شهرهای مرزی و نیز استقرار و حضور دائم نیروهای نظامی در مناطق مذکور مشاهده کرد. شهرهای مرزی و کشمکش‌های ایران و بیزانس بر سر تسلط آن‌ها، در برگیرنده‌ی بخش عمده‌ای از مناسبات این دو قدرت در دوره‌ی ساسانی است، چنان که هر گونه مطالعات درباره‌ی مناسبات ایران و بیزانس، بدون پرداختن به شهرهای مرزی غیر ممکن می‌نماید؛ چرا که از دست رفتن چنین شهرهایی در دوره‌ی ساسانی به تغییر عمده در توازن قدرت منطقه منتهی می‌شد. در این کتاب آن هشت شهر مرزی که در ارمنستان، آسیای صغیر، بین‌النهرین و سوریه واقع شده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته است. انتخاب این شهرها از سوی دیگر به خاطر اهمیت ژئوپلیتیکی این شهرها بوده که کانون اصلی درگیری‌های ایران و روم را شکل داده بودند. بنابراین بررسی وضعیت شهرهای مرزی ایران و بیزانس در دوره‌ی ساسانی که مورد نزاع دو دولت در مناطق غربی، شمال غربی و جنوب غربی بوده و تحلیل و ارزیابی کارکرد آن‌ها ضرورت پیدا می‌کند.

TagsHistory > Ancient Persia > Sassanid
Publication PlaceAsia > Iran > Tehran
Publisher
Author
Publication Year2020
Total Pages320
Language(s)Persian
ISBN978-6226607346

Additional information

Weight 0.33 kg
Dimensions 21.5 × 14.5 cm

Reviews

There are no reviews yet.

Be the first to review “Shahr’hā-yi Marzī-i Īrān va Bīzāns dar Dawrah-i Sāsānī”

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This is the first product you are viewing.

Go to Top