Empty

Total: £0.00
Book

Tarikh-e Talkh be Revayat-e Ahmad Shamlu

تاریخ تلخ به روایت احمد شاملو
Author(s): 
Mohammad Gharagozlu
Text Language: 
Persian
Edition: 
4
Publication Year: 
2018
Total Pages: 
452
Size (cm): 
14.5 x 21.5
Dewey Class: 
8fa1.62
Subject Tags: 
Literary Criticism

Available format(s)

Softback
(SKU: BPS445956)
600-376-298-5
6003762985
978-600-376-298-5
9786003762985

Price:£32.00

Add to Wishlist

«تاریخ تلخ» اثری نوگرایانه است. نویسنده با جسارتی شگفت‌انگیز به روایتی تاریخی از زندگی و روزگار احمدشاملو پرداخته اما این روایت نه مبتنی بر اسناد رسمی یا آثار پرداخته شده‌ی قبلی که به طور کامل بر اساس سروده‌های شاعر است. نویسنده موشکافانه و البته با حوصله و صبری چندساله با آثار شاعر خوگر شده، شأن نزول و نکات مختلف و شعر را کاویده، دقایق و زوایای مختلف زیست و زمانه‌ی شاعر را از درون هر شعر برآورده و کتابی جذاب و خواندنی نوشته که پر از نکات تازه و بیان نشده از روزگار و زندگی شاعر است.

قراگوزلو در «تاریخ تلخ» پاره‌ای از وقایع رخ داده در این عصر را از دریچه شعر و اندیشه‌ی شاملو، مردی بی تکرار و بی‌مانند، به تصویر می‌کشد و حوادث مهم تاریخ اجتماعی معاصر را که بازتاب آن در آثار ایشان خودنمایی می‌کند مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد.

گزیده‌ای از کتاب:

آنچه به ما مربوط می‌شود پاسخ به این سوال است که چرا شاملو ۱۵ سال پس از رهایی از آخرین زندان خود یعنی سال ۱۳۸۴ باز هم به سراغ زندان رفته است؟ آیا این زندان از جنس همان دو زندان فاشیسم و رویزیونیسم است؟ اگر بله، چرا شاملو سال‌ها پس از آزادی از پشت قفس آهنی و قفسه‌های ایدئولوژیک آن زندان‌ها بازهم فیل‌اش یاد هندوستان کرده و با وجود آن مرزبندی استوار، شعری را به بازتولید چنان مضمونی اختصاص داده است؟ شعر به لحاظ تاریخی (زمان سرایش) و مطابق تقسیم‌بندی من، در دوره چهارم زندگی شاملو پدید آمده و به همین سبب است که باید آن را از منظری دیگر نگریست:

«که زندان مرا باور مباد

جز پوستی که بر استخوان ام.

بارویی آری

اما

گرد برگرد جهان

نه فراگرد تنهایی جان ام

آه

آرزو! آرزو»

اهمیت شعر در این است که شاملو از نقب ظریفی که تراشیده از تمام زندان‌هایی که پوست و استخوان و تنهایی جان‌اش را همچون «پازینه پوست وار حصاری» درهم تنیده است، بیرون خزیده، دست کم چنین آرزویی را در سر پرورانده، و زندان واقعی را فراتر از محبس رشت و بازداشتگاه موقت شهربانی و زندان قصر به صورت بارویی که «گرد برگرد جهان» حاکم گردیده دیده است.