Empty

Total: £0.00
Book

Shahname-ye Naqqalan; 5 vols

شاهنامه نقالان؛ ۵ جلد
Publisher: 
Author: 
Morshed Abbas Zariri Esfahani
Text Language: 
Persian
Edition: 
1
Volume: 
5 vols
Publication Year: 
2018
Total Pages: 
3,806
Size (cm): 
16 X 22
Dimensions: 
25.5 × 23.5 × 16.5 cm
Extra details: 
Inc. CD, Boxed
Dewey Class: 
81.21
Subject Tags: 
Literature
Poem

Available format(s)

Hardback
(SKU: BPH226101)
600-278-361-X
600278361X
978-600-278-361-5
9786002783615
Price:£185.00

شاهنامه توده مردم ساده و عامی این مرز و بوم توصیف دقیقی از شاهنامه نقالان است؛ گنجینه‌ای از روایات شنیدنی از شاهنامه و جوانمردی و میهن‌پرستی اسطوره‌ها. در قدیم و زمانی که هنر نقالی هنوز زنده بود و نفس می‌کشید و مردم برای شنیدن و دیدن هنر نقالان قهوه‌خانه‌ها را لبریز می‌کردند، این روایات سینه به سینه نقل می‌شد. تا امروز که دیگر نبض این هنر ضعیف می‌زند و آنچه از هنر نقالی، پرشدن قهوه‌خانه‌ها و داستان‌های پهلوانی به‌جای مانده روایاتی‌ست مکتوب که تعدادشان از سه عنوان فراتر نمی‌رود. یکی از عناوین همین مجموعه‌ای است که به‌تازگی منتشر شده و مرشد عباس زریری اصفهانی ۱۸ سال از عمرش را برای تدوین و نگارش آن صرف کرد و جلیل دوستخواه ۵۰ سال برای ویرایش آن زحمت کشید. اما چرا باید این اثر نفیس و گرانقدر را که مرشد عباس به آن می‌گوید «کتاب مستطاب نثر شاهنامه فردوسی» خواند؟

این کتاب هم برای کسانی‌ست که می‌خواهند شاهنامه را به زبانی ساده و همه‌فهم برای بزرگسالان و کودکان روایت کنند، هم تمامی کسانی را که به ادبیات و نگارش علاقه دارند به گنجینه‌ای از یک میلیون واژه متشکل از واژه‌های کهن و نو فارسی و وام‌واژه‌ها متصل کند و هم ماده‌های لازم برای پژوهش در زمینه نقالی و دگردیسی بن‌مایه‌های اسطورگی و حماسی در روایات نقالان را در دسترس پژوهشگران قرار داده است.

بخشی از سخن نویسنده:

«... این کتاب را که داستان‌هایش از زمان مَهابادیان تا روزگار اسکندر رومی می‌باشد توأم با اشعار شاهنامه و شعرای دیگر و تاریخ و افسانه‌های شیرین و دلکش و کلماتِ قِصار و پند و عالی‌ترین نصایح در یکتاپرستی و وطن‌دوستی و گذشت و جوانمردی و احترام به والدین و خدمتگزاری به ملّت نوشتم که مقاله‌های آن گواه مدّعا می‌باشد و مدّت هیجده سال در نوشتن این کتاب رنج بردم....

من این کتاب را نوشتم تا معلوم شود که ما برای مردم چه می‌گفته‌ایم و معنیِ نقّالی چیست... فقیر، مدّت سی و هفت سال، هر روز عصر در کافه گلستان در خیابان چهارباغ اصفهان برای صدها نفر از جوانان و مردان سالخورده داستان گفتم... حال، باید منصفانه قضاوت کرد که یک نفر بدون تغییرِ لباس (یعنی با همان لباسی که از منزلش بیرون آمده)، بدون ساز و آواز و رقص، مدت سی و هفت سال در یک مجلس، برای آن‌همه مرد، که یک نفر زن در میانشان نبود، سخنرانی کند و نه‌تنها کسی را از خود نرنجاند، بلکه به پاکدامنی و طینتِ درست ناصح مردم باشد، در صورتی که مشتریان قهوه‌خانه عوض نمی‌شدند، یعنی آن که دیروز آمده بود امروز هم می‌آمد تا بقیه داستان را بشنود. این‌جا باید به سرمایه ناطق توجّه نمود که چقدر باید داستان و غزلیات و قصاید و مصیبت و حکایات متفرقه و هر گونه اشعاری که مناسب داستان باشد حفظ کند تا بتواند نزدیک چهل سال در یک مجلس سخنرانی کند؟...»