Empty

Total: £0.00
Book

Name-ha'i be Naser al-Din Shah:
Majmu'e'i az Arayez-e Motezammen-e Avamer-e Shah be Amin al-Soltan

نامه‌هایی به ناصرالدین شاه: مجموعه‌ای از عرایض متضمن اوامر شاه به امین‌السلطان
Author(s): 
Majid Abd Amin
Text Language: 
Persian
Volume: 
1 vol
Publication Year: 
2018
Total Pages: 
360
Dimensions: 
24 × 17 × 1.9 cm
Dewey Class: 
955.07450727
Subject Tags: 
Qajar Era
History
Historical Documents

Available format(s)

Hardback
(SKU: BPH932927)
622-6441-05-4
6226441054
978-622-6441-05-6
9786226441056
Price:£38.00

این کتاب شامل مجموعه‌ای است از عرایض، گزارش‌ها، تلگراف‌ها، التزام‌نامه‌ها، صورت‌حساب‌های جمع و خرج، بروات، صورت‌های جمع و خرج بنایی و غیره که توسط طیف گسترده‌ای از اعضای خانواده سلطنتی، از جمله همسران و دختران، پسران، عمه‌ها و عموهای ناصرالدین‌شاه و همچنین تعدادی وزرا و صاحب‌منصبان لشکری و کشوری، به جهات مختلف به ناصرالدین‌شاه نوشته شده است.

بخش اعظم این عرایض، توسط میرزاعلی‌اصغرخان امین‌السلطان به عرض شاه رسیده، و تعدادی نیز توسط اشخاص دیگر و بخشی نیز مستقیما به شخص شاه نوشته شده است.

تاریخ‌نویسی یکی از علومی است که از دیرباز مورد توجه بشر بوده است. از زمان‌های بسیار قدیم که مورخان، تراوشات ذهنی، تخیلات، افکار و گاه تمایلات و تعلقات خاطر خود را در کتاب‌های قطور جمع آورده و بر آن نام تاریخ می‌نهادند، دیرزمانی نمی‌گذرد؛ اما امروزه اوضاع چنین نیست و هیچ تاریخی مورد قبول اهل فن و پژوهشگران و کوششگران عرصه‌ی تحقیق قرار نمی‌گیرد، مگر آنکه بر پایه‌ی اسناد و مدارک معتبر قرار گرفته باشد.

نامه‌ها و مکاتبات تاریخی، از جمله منابع و مدارک قابل اعتماد و استناد هستند که در نمایش وضع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر دوره، کمک شایانی به مورخان و پژوهندگان عرصه‌ی تاریخ می‌کند. از مطالعه‌ی اسناد مربوط به مکاتبات و نامه‌نگاری‌های افراد به شاه و مقامات عالیه‌ی کشور در دوره‌های مختلف تاریخی، هم به وضع اجتماعی و هم به امور اداری و حکومتی دولت و سلطنت، می‌توان آشنا و واقف شد. از خلال سطور این نامه‌ها، طرز نامه‌نگاری و ترتیب ثبت و ضبط نامه‌ها و احکام و دستورات، اصطلاحات اداری و دیوانی، سیاسی، اجتماعی و مالی و تحول و تطور آنها، در بازه‌ی زمانی مورد بررسی روشن و آشکار می‌گردد.

وضع طبقات اجتماع و اصناف، نکات جغرافیایی، تطور و تکامل خط و فن نویسندگی و انشاء نامه‌ها از دیگر مواردی است که با بررسی و تدقیق در این اسناد معلوم و مشخص می‌گردد؛ به طوری که این اطلاعات می‌تواند برای پژوهشگرانی که در این عرصه‌ها گام برمی‌دارند، بسیار مفید بوده و به عنوان یکی از مطمئن‌ترین منابع جهت تحقیقات تاریخی ایشان مورد استفاده واقع گردد.

درباره‌ی ارزش وجودی این دسته از سرچشمه‌های تاریخی و در مقام مقایسه‌ی انها با اقسام دیگر منابع، باید گفت که اینگونه اسناد و مدارک، نه‌تنها وسیله‌ی مقتضی برای درک تاریخ و شناخت تحولات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، اداری، فرهنگی و نظامی یک جامعه هستند، بلکه چون حاصل فعالیت‌های اداری و درباره‌ی اعمال روزمره‌ی زندگی افراد اجتماع بوده و برای حفظ روابط جامعه با دستگاه‌های اداری و حاکمه تهیه و تنظیم شده است، خالی از شایعه‌ی دروغ، تظاهر، اعراض خصوصی و ملاحظه‌کاری‌ها است و به سبب همین نقش اساسی و قابل اعتماد که این منابع، در اصالت ضبط وقایع ایفا می‌نمایند، از قدیمی‌ترین ایام در جوامع باستانی شناخته و اهمیت آن آشکار بوده است. بنابراین با استفاده از این نوع مدارک، به اشتباهات، پرده‌پوشی‌ها، مجعولات، گزافه‌گویی‌ها و بالاخره ملاحظه‌کاری‌های برخی از تاریخ‌نویسان گذشته می‌توان پی‌برد و حقایق امور را درک و کشف کرد.

این کتاب حاصل بازخوانی یکی از آلبوم‌های محفوظ در گنجینه‌ی نسخه‌های خطی کتابخانه و موزه‌ی ملی ملک است که تحت عنوان: «اسناد و مکاتبات و یادداشت‌ها: مجموعه‌ای از عرایض و نامه‌های اشخاص به ناصرالدین‌شاه، با یادداشت‌ها و اوامر او خطاب به اتابک در سال‌های ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۳ ق.» و به شماره‌ی اموالی ۱۳۹۳.۰۴.۰۵۶۶۶ ثبت گردیده است. این آلبوم که به صورت مرقع صحافی شده، مشتمل است بر ۵۴۸ صفحه که از این تعداد ۳۲۹ صفحه آن اختصاص دارد به مجموعه‌ای از عرایض، گزارش‌ها، تلگراف‌ها، التزام نامه‌ها، صورت حساب‌های جمع و خرج، بروات، صورت‌های جمع و خرج بنایی و غیره که توسط طیف گسترده‌ای از اعضای خانواده‌ی سلطنتی از جمله همسران و دختران، پسران، عمه‌ها و عموهای شاه و همچنین تعدادی وزراء و صاحب‌منصبان لشکری و کشوری، به جهات مختلفه همچون تقاضای مساعدت مالی، تقاضای خلعت، رسیدگی به دعواهای ملکی، به ناصرالدین‌شاه نوشته شده است. بخش اعظم این عرایض، توسط میرزاعلی اصغرخان امین‌السلطان به عرض شاه رسیده و تعدادی نیز توسط اشخاص دیگر و بخشی نیز مستقیماً به شخص شاه نوشته شده است. ناصرالدین شاه بر روی هر نامه و در حاشیه، دستوری به جهت رسیدگی به آن عریضه صادر کرده است.