Empty

Total: £0.00
Book

Asnad va Parvande-ha-ye Matbu'ati-ye Iran-e Dahe-ye 80 (4 Vols)

اسناد و پرونده‌های مطبوعاتی ایران دهه ۸۰ (۴جلد)
Publisher: 
Author: 
O. Farahani
Text Language: 
Persian
Edition: 
1
Volume: 
4 vols
Publication Year: 
2018
Total Pages: 
3,956
Size (cm): 
17 x 24
Dewey Class: 
079.55
Subject Tags: 
Historical Documents
Journalism

Available format(s)

Hardback
(SKU: BPH480652)
600-416-055-5
6004160555
978-600-416-055-1
9786004160551

Price:£99.00

این مجموعه مشتمل بر اسناد و شرح مفيدی از ۸۱۶ جلسه محاكمه مطبوعاتی انجام شده در سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۰ است. در اغلب این پرونده‌ها علاوه بر شرح مفيد جريان محاكمه، نسبت به درج متن تصميمات اتخاذ شده از سوی هيات نظارت برمطبوعات، متن كامل آرای صادره از محاکم دادگستری، اعم از محاکم بدوی، تجدید نظر، ديوان‌عالی كشور و ديوان عدالت اداری در خصوص مطبوعات مورد نظر اقدام شده است. ثبت دفاعیات و جلسات دادگاه و ارائه آرای مطبوعاتی از سوی تدوین کننده با این اندیشه صورت گرفته است که چنین مجموعه‌‌ای می‌تواند اثر ارزشمندی از وقایع قضایی-مطبوعاتی و موقعیت اجتماعی ایران را در دسترس همگان قراردهد تا هم محققان و پژوهشگران، اساتید و دانشجویان با دسترسی به نمونه‌های بی‌شماری از احکام قضایی و تطبیق آن با یکدیگر در راستای ایجاد گفتمان حقوقی و اجتماعی واحد در این زمینه قدم بردارند، و هم عملکرد جامعه مطبوعاتی کشور و آرای دستگاه قضایی و هیات منصفه مطبوعاتی در معرض نگاه عمومی و نقد و تحلیل صاحب نظران قرار گیرد. اسناد مورد استفاده در این مجموعه به شرح زیر است:

۱- آرای صادره از دادگاه‌های عمومی و انقلاب، دادگاه‌های کیفری استان، دادگاه‌های تجدید نظر استان، دیوان‌عالی کشور، دیوان عدالت اداری و آرای صادره از دادگاه ویژه روحانیت.
۲- نظرات هیات منصفه مطبوعاتی که از سوی دبیرخانه هیات منصفه مطبوعات در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته است.
۳- نامه‌های صادره از سوی مراجع اداری و قضایی دادگستری به هیات نظارت بر مطبوعات یا برعکس، در خصوص توقیف یا رفع توقیف، تعطیلی و لغو امتیاز نشریات (در مواردی هم این نامه ها به نقل از جراید کثیرالانتشار آورده شده است).
۴- متون مورد شکایت شاکیان و دفاعیات مدیران مسئول نشریات که از طرفین پرونده دریافت و یا به نقل از گزارشات منتشره در جراید به ‌دست آمده است. پیش از این نیز مجموعه سه جلدی دیگر با نام اسناد و پرونده‌های مطبوعاتی ايران دهه ۷۰ از عذرا فراهانی منتشر شد كه با استقبال بسياری از علاقمندان حقوق مطبوعات روبرو شد، به طوری كه تعدادی از قضات دادگاه‌های مطبوعات مطرح کردند پس از ملاحظه انتشار آرا و تصميمات‌ خود در مجموعه مذكور، در رسيدگی به پرونده‌های مطبوعاتی و انتشار رای و بيان ادله قضايی مربوط به آن دقت عمل بيشتری به خرج داده و حتی استدلال‌های مورد استناد در آراي ديگر دادگاه‌های مطبوعاتی را نيز مورد توجه و لحاظ قرار می‌دهند. همچنين بسياری از متهمان دادگاه‌های مطبوعاتی و وكلای مدافع ايشان برای تبيين اقدامات و برائت از اتهامات منتسب به خود، مكررا به آرای مشابه صادره از دادگاه‌های مطبوعاتی و استدلال مندرج درآنها با اتكا به مجموعه ياد شده اشاره کرده‌اند.

انتشار مجموعه پیشین و بازخوانی پرونده‌های متعدد دهه هفتاد توانست اثرات قابل ملاحظه‌ای از حیث درک مناسب‌تر از موضوعات حقوقی و روزنامه‌نگاری در محافل مختلف حقوقی و قضایی و روزنامه‌نگاری ایجاد کند. بررسی دو مجموعه اسناد و پرونده‌های مطبوعاتی دهه‌های هفتاد و هشتاد نکاتی در خور تامل دارد: صدور تقریبی بیش از چند هزار رای مطبوعاتی در ایران آن هم درعصری که عصر ارتباطات نام گرفته است، موضوعی است قابل بررسی تا بدانیم مطبوعات ایرانی ‌بواسطه کدام نوشتار، طرح یا کاریکاتور مجرم شناخته شدند و با چه اتهاماتی در محکمه کیفری مقابل رییس دادگاه و اعضای هیات منصفه به دفاع از عملکرد خود پرداختند. در مجموعه دهه هشتاد ۸۱۶ پرونده مربوط به ۴۲۸ نشریه در دادگاه‌های مطبوعات مورد رسیدگی قرار گرفته است. پنج نشریه‌ای که بیشتر از سایر نشریات مورد اتهام قرار گرفته‌اند به ترتیب عبارتند از: روزنامه ایران، همشهری، کیهان، جام جم و صدای ارومیه. همچنین بیشترین پرونده‌های مطبوعاتی مربوط به سال ۱۳۸۵ بوده و بیشترین اتهامات نشر اکاذیب، توهین و افترا، پخش شايعات و مطالب خلاف واقع، اشاعه فحشا و منكرات و انتشار عکس‌ها و مطالب خلاف عفت عمومی و تخلف مطبوعاتی (عدم انتشار ظرف مهلت مقرر قانونی) بوده است. وزارتخانه‌ها، نیروهای نظامی و انتظامی (سپاه، بسیج، ارتش و ...)، سازمان‌های دولتی و هیات نظارت بر مطبوعات بیشترین شاکیان حقوقی مطبوعات بوده‌اند. در این دهه مجموعا ۱۱۴ نشریه لغو امتیاز و یا به صورت موقت توقیف شدند (۶۷ نشریه لغو امتیاز و ۴۸ نشریه توقیف موقت).

عذرا فراهانی در مقدمه مجموعه اسناد و پرونده‌های مطبوعاتی ایران، دهه ۸۰ نوشته است: شانزده سال است آرای دادگاه‌های مطبوعاتی را مدون کرده‌ام تا تلخ‌ترین و شیرین‌ترین احکامی که همکاران مطبوعاتی‌ام در این سال‌ها دریافت کرده‌اند، به نوعی جاودان شود و از خاطر تاریخ نروند؛ تاریخی که بنا‌بر اسم و اقتضایش، باید مستند باشد و دقیق، اما افسوس که گاه، فراموشکار می‌شود، یا در غبار می نشیند، یا تن به تحریف می دهد؛ و من نخواستم هیچ‌یک از این اتفاق ها برای تاریخِ محاکم مطبوعاتی دهه های اخیر بیفتد. تجربه‌ام در گردآوری این مجموعه در حوزه آرای دادگاه‌های مطبوعاتی به من آموخت که تاریخ شتاب چشمگیری دارد و صبر نمی‌کند تا کسی برای ثبت آن برگزیده شود. هرگوشه‌ای از احوال این روزگار اگر ثبت، تحلیل و تدوین نشد از دست‌ رفته به حساب می‌آید و این از دست‌ رفته‌هاست که تاریخ یک کشور را به فراموشی گرفتار می‌سازد. ما در زمانه‌ای از این تاریخ زندگی می‌کنیم که بیش از هر موقع دیگر در نانوشتن تاریخ و فراموشی آن مقصریم.